مراسم تشييع عماد مغنيه ساعت 14:30 به وقت بيروت در حالي در ضاحيه آغاز شد که جمعيت فراواني از نقاط مختلف لبنان به اين بخش از بيروت آمده بودند. در اين مراسم که متکي وزير امور خارجه کشور نيز پيامهاي تسليت مقامهاي ايراني را قرائت کرد، سيد حسن نصرالله دبيرکل حزب الله لبنان در يک سخنراني مهم پس از سخنراني يک ماه قبل خود در روز عاشورا، با تأکيد بر اينکه همانند گذشته اينگونه ترورها موجب بالندگي بيشتر مقاومت مي شود، 4 نکته اساسي را مورد اشاره قرار داد.

بشارت عظيم پيروزي در پي شهادت حاج رضوان، افزايش اتحاد در حزب الله، عامليت صهيونيست ها در اين ترور و پاسخ به اظهارات گروهها و افراد ضد مقاومت مانند جنبلاط درباره جنگ داخلي محورهاي اصلي سخنان نصرالله بود.

وي همچنين با اشاره به اينکه مغنيه در خارج از لبنان توسط صهيونيستها به شهادت رسيده، براي گسترش جبهه نبرد از لحاظ مکاني و زماني اعلام آمادگي کرد و خون حاج رضوان را زمينه ساز محو و نابودي کامل اسرائيل خواند.

متن کامل اين سخنراني مهم به نقل از پرس تي وي، در ادامه آمده است:

«مایلم تا از تمامی برادران و خواهران که زیر باران هستند عذرخواهی کنم. از خدا می‌خواهم تا صبر و پایداری آنها را بپذیرد.

خداوند عزوجل می‌فرماید: «من المونین رجال صدقوا ما عاهدوا الله و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا».

شهید عماد مغنیه با خدا عهد صداقت بست و در انتظار شهادت بود و در روزهای شهادت امام حسین (ع) سیدالشهداء به شهادت رسید. او خون خود را بر دستان و کفنش را بر دوش حمل می‌کرد. حاج عماد از زمانی که جوان بود، پیروزی می‌ساخت و طلب شهادت می‌کرد و در نهایت به هدف خود رسید. من دریافت این نشان افتخار الهی را به او تبریک می‌گویم. او از خانه‌ای تماماً جهاد بود و هنوز این خانه وجود دارد ولی اکنون تبدیل به خانه شهادت شده است.

من به دو عزیز، پدر و مادر او تبریک و تسلیت می‌گویم. این شهادت الهی و صبرتان بر شما مبارک باد. جهانیان بدانند که اهالی این منزل جهادگر، تمامی فرزندان خود را به عنوان شهید تقدیم کرد. تمام فرزندان ابوعماد به شهادت رسیدند. این خانواده در جهاد و شهادت و رهبری ثابت قدم بود.

من به همسر مجاهد و فداکار و صابر ایشان، دختران، پسران، فرزندان، دوستان، نزدیکان و دوستان مجاهد او در لبنان و فلسطین و در هر سرزمینی که جهاد در آن برقرار است، تبریک می‌گویم چرا که برادر عزیزمان نشان شهادت بر سینه آویخته است.

حاج عماد مغنیه از رهبرانی بود که جهاد و شب‌زنده‌داری و خستگی و زندگی آنها با خدا معامله شد. این عده سربازان مجهول خدا در زمین و شناخته ‌شده در آسمان‌ها هستند که از خود دفاع نمی‌کنند؛ بلکه از حق و حقیقت و خدا دفاع کرده و در انتظار پاداشی زمینی نیستند. آنها از تهمت و افترا در امانند چرا که چیزی برای خود بیرون از عرصه جهاد و فداکاری نمی‌خواهند. پس از شهادت چنین انسان‌هایی باید چهره نورانی آنها و حقایق وجودی و ایثارهای آنها را بازگو کنیم. امروز حق عماد مغنیه به عنوان شهید این امت این است که به خاطر خود شناخته شود و تا ملت در قبال اینگونه افراد، منصفانه برخورد کرده و درس و روح و جهاد او را سرلوحه خود قرار دهند.

هر چه در مورد حاج رضوان در دنیای فانی که هیچ ارزشی برای رهروان راه خدا ندارد، گفته می‌شود بیهوده و پوچ است.

ما از بیست و پنج سال قبل تاکنون به مدرسه شهادت وابسته هستیم. ما با شهادت عماد در راه طبیعی خود قرار داریم، همانطور که پس از شهادت سید عباس موسوی و شیخ‌الشهدا راغب حرب در راه خود قرار داشتیم . ما در نبردی حقیقی و خونین هستیم که در این نبرد از وطن، ملت، مقدسات و کرامت خود در مواجهه با تمامی تجاوزات و طمع‌کاری‌های امریکا و اسراییل دفاع می‌کنیم.

امروز فرصت انصاف و قضاوت در مورد حاج عماد نیست. من در برابر جسد پاک او و در برابر شما و جهانیان که در انتظار موضعگیری حزب‌الله در این لحظه هستند، تاکید می‌کنم که:

اولاً: آنها در شهادت عماد مغنیه موفقیت بزرگی را می‌بینند و ما بشارتی عظیم به پیروزی می‌بینیم.

این همان شرایطی بود که ما در زمان شهادت شیخ راغب حرب داشتیم. پس از شهادت او، اسراییل از پایتخت لبنان و بقاع و جنوب خارج شد. به خاطر خون پاک او و مقاومت پایدار او و نه مصوبات بین‌المللی و دخالت جهانیان که همواره طرفدار صهیونیست‌ها بودند، ما شاهد پیروزی را در آغوش گرفتیم.

سید عباس موسوی را نیز ترور کرده و گمان کردند مقاومت فرو می‌پاشد؛ ولی ما برخاسته و پس از چند سال، اسراییل را شکست‌خورده و خوار از لبنان خارج کردیم. به خاطر عباس موسوی و خون او و مقاومت پایمردان، ما موفق شدیم.

امروز عماد مغنیه را ترور کردند و گمان می‌کنند که با قتل او، مقاومت از بین می‌رود. آنها او را در روندی همانند جنگ تابستان گذشته به قتل رساندند. این جنگ هنوز ادامه دارد چرا که آتش‌بس اعلام نشده است. این جنگ از نظر مادی و امنیتی و نظامی هنوز ادامه دارد و از طرف تمامی کشورهایی که از اسراییل در جنگ تابستان حمایت کردند، پیگیری می‌شود.

آنها مثل زمان ترور شیخ راغب حرب و سید عباس موسوی در اشتباه هستند. از جنگ تابستان گذشته که ارتباطی قوی با عماد مغنیه داشت تا کنون و زمان ریخته شدن خون عماد مغنیه، جهانیان به مسئولیت من بدانند که ما برای مرحله سقوط کیانی به نام اسراییل آماده می‌شویم. اگر خون شیخ راغب حرب آنها را از سرزمین‌های لبنان خارج ساخت و اگر خون سید عباس موسوی آنها را از مرز خارج ساخت، ولی خون عماد مغنیه آنها از عرصه وجود انشاءالله پاک خواهد کرد.

این سخن انفعالی یا عاطفی نیست؛ بلکه در لحظه‌ای روشن و با تامل زیاد گفته می‌شود. شما همه می‌دانید که بن‌گورین موسس دولت اسراییل بود. در نتیجه، او متخصص‌ترین و آگاه‌ترین فرد به نقاط قوت و ضعف این رژیم و معادلات پایداری و سقوط این رژیم بود.

بشنوید که بن‌گورین چه گفته است: «اسراییل پس از اولین شکست خود در جنگی نظامی، سقوط می‌کند».

اسراییل جنگ خود را در تابستان 2006 انجام داد. صهیونیست‌ها این جنگ را جنگ ششم نامدیدند ولی بزرگان استراتژیک اسراییلی این جنگ را جنگ اول نامیدند. اسراییلی‌ها اعم از راست‌گرا، چپ‌گرا، تندروها و میانه‌روها متفق‌القول بودند که در جنگ شکست خورده‌اند. گزارش وینوگراد که تلاش کرد تا آنچه از اسراییل باقی مانده را حفظ کند، نتوانست حقیقتی که صدها بار گفته شده را پنهان کند. این حقیقت چیزی جز ناتوانی و شکست و توهم در فرماندهی سیاسی و امنیتی و ارتش اسراییل نبود.

این موضوع را وینوگراد و نه مغنیه گفت. وینوگراد از بخشی از حقیقت سخن گفت و به اسراییل در مورد سرنوشت خود هشدار داد.

چرا آنها علیرغم در اختیار داشتن قدرتمندترین ارتش خاورمیانه و پیشرفته‌ترین تکنولوژی جهان، شکست خوردند؟

به سادگی ... به این خاطر که در لبنان ظرف 33 روز با مقاومتی صادق و شجاع و جدی مواجه شدند. آنها در لبنان با عماد مغنیه و برادران و شاگردان او مواجه شدند. این عده در کمین صهیونیست‌ها بودند. با شجاعت و ذکاوت جنگیدند. اسراییل بر اساس قوانین و سنت‌های تاریخی و وعده موسس خود شکست خورده و به زودی انشا‌ءالله نابود می‌شود.

با خون مبارک شهید مغنیه راه و ثمره خون شیخ راغب حرب و سید عباس موسوی موسوی و فتحی شقاقی و احمد یاسین و تمامی شهدای مقاومت از رهبران و مجاهدان تکمیل می‌شود. با شفافیت و صداقت این خون، کیان سرطانی و تجاوزکاری که در قلب جهان اسلام کاشته شده، از بین مى‌رود.

ثانیاً: تمامی دوستان و کسانی که احساس نگرانی می‌کنند باید بدانند که دشمن مرتکب حماقت بسیار بزرگی شد. من حاج عماد را در برابر دارم و دوستانی که تمامی حقایق را می‌دانم. من به دوست و دشمن می‌گویم که نه توهم و نه خلل و نه ضعف در مقاومت وجود ندارد. برادران عماد مغنیه راه او را ادامه می‌دهند. خون او مثل سابق خون دیگران باعث دوستی و نزدیکی افراد حزب‌الله شده است. آنها این موضوع را ندانسته و متوجه نمی‌شوند؛ چرا که به فرهنگی دیگر تعلق دارند. خون حاج رضوان قوت و وحدت و صلابت و قدرت ما را افزایش می‌دهد و ما مسیر خود را در افقی بازتر ادامه می‌دهیم.

من مایلم به دشمن پیش از دوست بگویم که حاج عماد با برادران خود موفق به انجام تمامی وظایف خود شد. اگر شهیدی امروز بر خاک بیافتد، کار زیادی پشت سر خود بر جای نمی‌گذارد.

پس از خاتمه جنگ ما برای روزی دیگر آماده شدیم؛ روزی که می‌دانستیم اسراییل تجاوزکار جنگی دیگر را در منطقه و لبنان شروع می‌کند و این همان نکته‌ای است که در گزارش وینوگراد نیز مورد تاکید قرار گرفت. پس از جنگ، آوارگان بازگشته و بیشتر عناصر ما مشغول بازسازی شدند؛ ولی مبارزان و مجاهدان از همان روزی که جنگ خاتمه یافت، آماده جنگی در آینده شدند. حاج عماد و دوستان او موفق شدند.

امروز حزب‌الله و مقاومت اسلامی در بالاترین سطح آمادگی برای مقابله با هرتجاوز احتمالی به لبنان قرار دارد. در گذشته از موشک‌ها سخن گفتم ولی امروز از جوانان سخن می‌گویم چرا که رهبر این جوانان اکنون در برابر ما قرار دارد.

وینوگراد می‌گوید: «چند هزار تن از مبارزان برای چند هفته توانستند در برابر ارتش اسراییل به عنوان قویترین نیروی نظامی در خاورمیانه مقاومت کنند و این ارتش را شکست دهند».

صهیونیست‌ها امروز بدانند که در هر جنگی که در آینده رخ دهد، یک عماد مغنیه یا هزاران مجاهد در برابر شما نخواهند ایستاد. عماد مغنیه، ده‌ها هزار جوان آماده شهادت را بر جای گذاشته است.

ثالثاً: به دشمن و دوست می‌گویم. صهیونیست‌ها عماد مغنیه را در دمشق کشتند. تمامی اطلاعات ما این موضوع را تاکید می‌کند. اسراییل بیش از آنکه به شکل صریح مسئولیت خود را در این ترور بپذیرد، به گوشه و کنایه سخن گفته است. من به آنها می‌گویم که شما حاج عماد را در خارج از عرصه نبرد کشتید. ما و شما نبرد خود را در سرزمین خود، لبنان پیگیری می‌کنیم. شما ما را در این سرزمین می‌کشید و ما با شما در این سرزمین مبارزه می‌کنیم.

اکنون شما حد و حدود خود را زیر پا گذاشته‌اید. من یک جمله از جنگ تابستان گذشته می‌گویم، هنگامی که برای اولین بار شما را مخاطب قرار دادم. در آن زمان گفتم: «ای صهیونیست‌‌ها اگر می‌خواهید این جنگ، جنگی باز و گسترده باشد، ما هستیم». من در آن زمان وعده پیروزی به مومنین چرا که به آنها و مجاهدت و ملت خود ایمان دارم.

امروز تنها یک جمله می‌گویم: «در برابر این ترور با توجه به زمان و مکان و روش آن، اگر شما صهیونیست‌ها خواستار چنین جنگی هستید، تمامی جهانیان بدانند که ما برای این جنگ آماده هستیم».

ما مثل تمامی بشر حق مقدس دفاع از خود را داریم و هر چه را که این به این حق منتهی شود در دفاع از خود و ملت و رهبران خود مورد استفاده قرار می‌دهیم.

رابعاً: 14 فوریه (امروز) سالگرد ترور شهید رفیق حریری است. ما می‌خواهیم که خون شهدا در هر دو تجمع امروز با هم متحد شود؛ ولی برخی تلاش دارند که همواره مناسبت‌ها را تبدیل به فحش و ناسزا کنند.

پنهان نیست که برخی از این رهبران ناسزا گفته و سپس دست خود را به سمت ما دراز می‌کنند؛ ولی من به مناسبت ترور رفیق حریری و تشییع جنازه مبارک و بزرگ عماد مغنیه به با یک سخن به «جشن ناسزاها» پاسخ می‌دهم:

لبنان که گرانبهاترین علما و رهبران و برادران و فرزندان و کودکانش بر خاک افتادند؛ این لبنان، اسراییلی نخواهد شد. لبنان، پایگاه صهیونیست‌ها نخواهد شد. لبنان، آمریکایی نخواهد شد. لبنان، تجزیه نمی‌شود. هر کسی خواستار طلاق و جدایی است، می‌تواند این خاک را ترک کرده و به نزد اربابان خود در واشنتگن و تل‌آویو برود.

لبنان کشور وحدت ملی و صلح داخلی و زندگی مسالمت‌آمیز باقی خواهد ماند. و علیرغم خواست کوتوله‌هایی که عرض اندام می‌کنند، لبنان کشور مقاومت و کرامت ملی باقی می‌ماند.

من به طور خلاصه می‌گویم که علیرغم خواست کسانی که ارتش‌ها را دعوت به جنگ علیه لبنان و سوریه می‌کنند (که خود کوچک‌تر از آن هستند که بجنگند) و علیرغم کسانی که خواستار فتنه‌انگیزی در شب و روز هستند، لبنان باقی خواهد ماند. لبنان کشوری برای وحدت و کرامت و شهامت و استقلال و عزت باقی خواهد ماند و به همین دلیل استحقاق شهدایی چون عباس موسوی و راغب حرب و عماد مغنیه و رفیق حریری را دارد.

صدای خود را به تمامی قاتلان می‌رسانیم که راه مقاومت را تا پیروزی نهایی ادامه می‌دهیم».